Vertrouwen, opgroeien en emoties

Hoe zorg je ervoor dat je kind opgroeit tot een sterk persoon met ruggengraat en een eigen mening? Dit is voor mij de belangrijkste opvoed-vraag sinds ik moeder ben.

Of ze slim en knap is, vind ik ondergeschikt aan de vraag of ze zich in de huidige maatschappij staande kan houden. Met deze laatste vraag ben ik als moeder dagelijks bezig. De focuspunten in de opvoeding van mijn drie kindjes is: weten mijn kinderen wie ze zijn?  Maken ze de keuze wie ze zijn zelf en vooral zijn ze trots op zichzelf als persoon. Onze slogan in huis is dan ook: “Iedereen is anders en anders is leuk”.

love4kidz

Vooral met mijn dochter van bijna 11 wordt de zorg omtrent ‘zichzelf kunnen zijn’ steeds groter. Anna staat aan de vooravond van het puberschap. Een moeilijk gevecht van (hoe cliche) te groot zijn voor het servet en te klein voor het tafellaken.
Daarnaast is ze bepaald niet vrij gebleven van verdriet, pijn en heftige emotionele veranderingen in haar omgeving. Naast dat Anna vanaf haar derde moet toezien hoe broertjelief ziekenhuis in en ziekenhuis uit ging met een zeldzame bloedafwijking, zorgde ook de scheiding tussen haar vader op het witte paard en mijzelf voor de nodige disbalans in haar heel jonge leventje. Tel daarbij op het accepteren van een stiefpapa (liefkozend tweede papa genoemd ondertussen), het krijgen van een halfbroertje, ziektes bij opa 1 en 2 en een strijdende vriendenkring om de titel ‘bff’ op en je begrijpt dat dochterlief gemakkelijk kan ontaarden in een emotionele vulkaan zonder sturing.

Toch is ze een lief, sterk en zelfstandig meisje geworden. Eentje die als leidraad heeft: “pesten bestaat pas als je je gepest voelt”. Hoppa, ik bedoel maar. Deze zin sprak ze uit toen ik verdrietig aanhoorde hoe ze in de klas haar nieuwe jurk belachelijk hadden gemaakt en haar hadden uitgelachen. “Ik vond vooral dat ze domme dingen zeiden en daar luister ik niet naar”. De jurk draagt ze nog steeds met flair.

love4kidz

Toch denk ik niet dat ze alles makkelijk naast zich neerlegt. Dat ze overal zomaar ‘door heen fietst’. Daarom praten we veel. Over alles. Geen kinderpraat, maar gesprekken waarin ze mag zeggen wat ze denkt, voelt en hoe ze dingen ziet. Dat is best confronterend. Zo weet ik nu dat ze het ‘stom’ vindt dat we zijn gescheiden, we hadden ook beter na kunnen denken. Dat ze niet begrijpt waar haar grote ‘ik-mis-je’ gevoel vandaan komt. Dat ze vindt dat de juffrouw op school haar vaak inzet als mediator om ruzies op te lossen, terwijl ze daar heel onzeker van wordt.

Ze mag alles vragen en ik geef – samen met vriend en ex – eerlijk antwoord. Dat papa en mama elkaar lief en aardig vinden, maar dat we niet meer samen in een huis willen wonen. Zoals zij ook sommige vriendinnen leuk en lief vindt, maar er niet mee wil samenwonen. Dat haar stiefvader haar halfbroertje niet liever vindt, maar wel op een andere manier (anders is leuk).

Dus het gaat goed? Nou, toch merk je dat sommige dingen moeilijk zijn om over te beginnen. De dingen die in de klas gebeuren en waarvan ze schrikt. Dingen die kinderen tegen elkaar zeggen. Het gevoel van altijd ‘alleen zijn’. De angst die ze voelt als haar broertje ziek is. Daar begint ze moeilijk over. Gewoon omdat ze niet weet hoe ze moet beginnen, maar vaak ook uit bescherming van haar omgeving, niemand verdrietig willen maken met haar vragen, eigen verdriet of opmerkingen.

saying-love4kidz

Voor deze momenten hebben we een oplossing bedacht: een muis in een doosje. In dit doosje ligt een muis te slapen. Het doosje staat open dus we kunnen het muisje zien. Samen met Anna heb ik verzonnen dat als het doosje open is, zij zich helemaal goed voelt en dat haar niks dwars zit. Als het doosje gesloten is en ik de muis niet kan zien, dan weet ik: oh, ze wil ergens over praten, maar kan hiervoor geen opening vinden. Hierdoor geeft ze mij een vrijbrief om te vragen: “ik zie dat het doosje dicht is. Wat zit je dwars lieverd”. Zo komen we vaak tot de mooiste gesprekken en krijg ik inzicht in mijn dochter haar gedachten. Ook al is ze de pre pubertijd al ingestapt, onze gesprekjes worden er niet minder door.

love4kidz

Zo kwam eindelijk aan het licht dat ze in een loyaliteitsconflict kwam met haar papa z’n nieuwe vriendin. Hoe lief ze haar ook vindt, toch deed het van binnen zeer omdat ze haar plekje als ‘belangrijkste meisje’ dacht te moeten af staan. Door muis kregen we eindelijk een antwoord op onze vraag ‘wat is er toch met Anna’. Ook konden we samen met elkaar het gesprek aan gaan en kon papa haar verzekeren dat niemand plekje 1 af kan pakken van haar, maar dat z’n vriendin wel heel belangrijk is voor hem.
Ook kon ze zo vertellen dat ze vond dat papa’s en mama’s niet kunnen scheiden omdat dit een titel is die je krijgt als je kindjes krijgt … en die gaan met een scheiding niet weg. Ook dit hebben we kunnen bespreken en beamen. Wij zijn als partner uit elkaar … maar als ouders blijven we een eenheid.
Dat niet alle vragen verdrietig van aard zijn, bewijst de dag dat het doosje dicht was en ze wilde vertellen dat ze verkering had gekregen met een jongen of dat ze de jumpsuit van de Shoeby heeeel graag wil, maar spijt heeft van het er om zeuren.

Ik ben als mama blij met haar groei en ontwikkeling tot jong volwassene. Natuurlijk zijn er botsende hormonen tussen mama en dochter over later naar bed of speeldagen die te kort duren. Maar dat ze emotioneel goed in elkaar zit en uiteindelijk zal weten wie ze is, daar moet ik haar op durven vertrouwen.

keep-calm-and-love-anna-4

Bij een vriendinnen-conflict waar haar een verwijt werd gemaakt over WhatsApp liet ze desbetreffende vriendin weten dat het gemaakte verwijt haar kwetste, maar dat ze zulke dingen liever in het echt bespreekt en niet via ‘de app’. Ik hoorde het aan en dacht: “You go girl!” en stiekem “hier kan ik nog wat van leren”.

written by

Moeder van 3 schitterende kinderen, schrijver in hart en nieren, altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen en wonderlijke momenten.
Related Posts

3 Responses to "Vertrouwen, opgroeien en emoties"

  1. Joyce says:

    Wauw mooi geschreven en respect voor de manier waarop jullie met de situatie omgaan!
    Joyce onlangs geplaatst…To-do voor je bevaldatumMy Profile

  2. Marieska says:

    dankjewel voor het compliment *bloos*

  3. Linda says:

    Wat mooi geschreven… Ik denk dat ik hier maar aantekeningen van moet gaan maken voor mijn oudste dochter. Ze is weliswaar nog de 10 niet gepasseerd, maar hier kan de gemiddelde ouder heel wat van leren.

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge